Aliw

Na bad trip ako sa inumang kinapadparan ko. Jologs masyado yung isang tao. Ang ingay! Ang problema, birthday niya.

Kaya lumayas na lang ako. Sa totoo, mainit ang ulo ko dahil andun sana Kian. Bwisit kasi. Late na dumating. Di ko naman pwedeng hilahin dahil masyadong obvious.

So cruising na lang ang drama ko. Commonwealth.. Circle..Kalayaan..

Pansin ko agad sila pagliko sa kanto. Tatlo sila. Mga sampung metro ang pagitan. Tang-ina! Mga gwapo!

Dahan-dahan akong umusad sa kalye. Ang una, maputi. Medyo kulot. Tipo ko. Sumunod, maskulado. Medyo dark pero merong dating. Pangatlo, maputi din. Medyo mahaba ang buhok.

Napahinto ako sa unahan ng konti ng pangatlong mama. Dahan-dahan kong ibinaba ang bintana ng sasakyan.

“Anong meron dito?”

“Kayo po Sir. Bahala kayo kung ano gusto ninyong mangyari”.

“Kahit ano kaya mo?”

“Kahit ano po’ng ipagawa niyo.”

“Magkano?”

“Seven Hundred.”

“Saan? Di pwede sa bahay ko, e.”

“Kung gusto niyo Sir, dun na sa akin sa me Tandang Sora. Mag-isa lang naman ako.”

“Nye! Pwede ba yung ganun? Di ka naman killer?”

“Hindi Sir. Ihahatid niyo rin naman ako dito pagkatapos. Kailangan ko pa e.”

“Ganun ba? Sandali lang ha. Hanap lang ako ng lugar”.

Hindi ko pa pala kaya.

Lucas: Pangarap

Sana akin na lang siya...

Kian: Regalo

“Bosing, asan k na? D2 na regalo ko sa yo.”

Bihira na mag-text sa kin si Errol, kaya alam ko seryoso to. Me iba akong lakad dapat, pero kailangan i-cancel. Alam niyo na, tigang. He he.

Dinatnan ko sa apartment sa Sampaloc ang apat na kalalakihang nag-iinuman – lahat walang shirts. Tumabi agad ako ke Errol. “Si Bosing..”, pakilala niya sabay bulong.. “mamili ka na.”

Sinipat ko ang tatlo. Lahat halatang promdi. Mga tipong tambay sa pondahan sa kanto. Pero, walang duda, mga barako. Hmm. Parang di ko yata masyadong mga type.

Di ko mabulungan si Errol kaya nagtext na lang ako: “wala bang mga kasing gwapo mo?”

“Wag ka na masyado pihikan”, reply niya. “Itong katabi ko, si Kian, ok to.”

Pasimple kong tiningnan ang itinuro nya. Sabagay, maganda ang katawan. Ang mukha, di pang idol, pero hindi rin naman pangit.

Sige. Tingnan natin mamya.“

Medyo marami na ring nainom ang mga loko kaya maingay na ang kwentuhan.

“Tangna, alam mo Kuya, itong si Kian, bold star to sa probinsya! Me scandal to! Gago nga lang tong si Epoy, na erase kanina.”

"Ano namang scandal yun?” Medyo nagka-interes naman ako.

“Me dinala kaming babae sa beach. Etong si Kian, nagpatsupa. Tangna! E anlaki pala ng ari nito. Ayaw na tuloy lumapit sa amin nung babae. Sa kanya na lang nag concentrate. Kinunan ko nga.“ Hagalpakan ang lahat.

“Inikot ko na nga yung video sa mga tao. Pati mga babae, sigawan! Lahat natatawa dahil anlaki daw!“

Hmm. Teka. Nag-aadvertise yata tong mga lokong to a. Tiningnan ko si Kian, mukhang enjoy lang din si gago sa kwentuhan.

Tumagal pa ang inuman. Nagpaalam na akong umuwi pero ayaw akong payagan.

“Kuya, binuk na namin to sa yo. Wait lang. Gusto mo matulog ka na muna.”

Nagising na lang ako nung niyuyugyug na ko ni Errol. “Ok na. Sama mo na sya pauwi”

Medyo wala na talaga ako sa mood kaya tatanggi pa sana ako. Pero halos ipagtulakan na niya ako.

Bumaba akong medyo hilo pa. “O Kian, ikaw na bahala diyan ke Bosing. Balik ka na lang agad dito pag naihatid mo na siya.”

Wala kaming masyadong imikan sa kotse. Tiningnan ko ang oras, alas tres ng madaling araw.

“Patay. Magigising lahat ng tao pag umuwi ako ngayon. Saan kaya muna tayo?” Binabaybay ko na ang Sta. Mesa nun.

“Inom na lang kaya muna tayo”, sagot niya.

“Ok.”

Kumanan ako papuntang PUP.

“Sarado na mga bar dito. Ok lang ba pag diyan tayo sa unahan?”

“Ikaw”.

Gumarahe ako sa motel. Pagpasok, umorder ng beer.

Ayoko ng patagalin ang seremonyas. Nilapitan ko siya’t hinalikan. Sa labi.

Una, di ko akalaing papayag. Pangalawa, di ko inasahang masarap.

“Tara, doon tayo“, sabay nguso sa kama.

Isa-isang naglaglagan ang kanyang mga suot. Niromansa ko siya ng romansang rapist. At natuwa naman ako. Malakas siyang umungol.

“Shhhiyet! Halos napapasigaw siya pag kinakain ko nag tenga niya.

Masarap kagatin ang baba niyang puno ng maiksing balbas. Masarap ding laruin at dilaan ang dibdib niya. Ang leeg niya, amoy lalaking-lalaki.

Hinila ko siya pabalikwas para mapaibabaw siya sa akin. “Ikaw naman”, sabi ko.

Marunong siya. Feeling ko babae akong niluluray ng isang maton. Yung tipong walang dangal na matitira sa iyo. Halos nilamukos niya ako. At halos himatayin ako sa sarap.

Kinapa ko ang kanyang pantalon para buksan.

"Mamaya na", sabi niya. Siyempre, ako pa! Di nagtagal tumilapon din yung pants niya.

Dinalaan ko halos buong katawan niya …leeg, tenga, kilikili, siko, pusod, singit… lahat.

At iba ang dating ng taong kumpiyansa sa pagkalalaki kesa sa metrosexual na sobrang linis at maarte sa katawan. Eto, halatang walang seremonyas sa katawan, basta malinis. Kaya ang amoy, mas senswal. Me lasa.

Talagang sinadya kong wag muna mag-focus sa kanyang sandata kaya di ko kaagad eto nilaro. Nang tatanggalin ko na ang kanyang briefs, pinisil niya ang aking kamay. “Wag muna. Grabe ka. Ngayon lang tayo nagkakila.“

“Yun nga ang masarap dun. Ngayon lang tayo nagkita, ganito agad. Me thrill.“

Pagkasabi ng huling kataga, nasa labi ko na ang ulo ng kanyang titi.

At totoo nga ang advertisement ng mga tropa ni Kian. Malaki nga! Hamak na mas malaki sa average na Pinoy.

Masarap laruin ang kanyang titi. Pati ang mga itlog. At ginugupitan din niya ang buhok na nakapaligid dito kaya may dagdag na kiliti.

Nagbabad ang labi ko sa kabuuan ng kanyang ari. Taas-baba.... paikot... lahat. At ang gandang tingnan ng mga nagaganap sa amin sa mga salaming nakapalibot sa kwarto. Mas nakakalibog.

Ang problema, ang tagal niyang labasan. Hindi pwedeng hindi. Hindi kasi ako kuntento pag di ko natitikman ang tamod ng kaniig ko. Yun lang para sa akin ang kumpletong sex.

At sa katagalan ng pagtsutsupa lumalambot din to. "Di ka pa kasi kilala".

Pero kahit siya, gusto ring magpapalabas. Kaya talagang pinilit.

Andyang umibabaw sya mukha ko at ipasubo ang kanyang titi, sabay todo kadyot. Minsan palitan kaming salsalin ito. O di kaya hihiga siya’t hihilahin ang mukha ko at ipagduldulan ang kaniyang katigasan.

“Malapit na ko…”. Ilang beses niya ring sinabi to pero matagal pa rin bago tuluyan siyang nanigas at parang nagdeliryo. At nang dumating ang sukdulan, isinaksak niya ng todo ang kanyang tarugo sa aking lalamunan.

“Ahhhhhh!”

At tuluyang sumabog ang kanyang kanyang katas. Bumaha! Halos malunod ako sa dami.

Wala akong sinayang. Pinakita ko sa kanyang nilunok ko lahat.

Matagal ko pang sinipsip ang tubo bago ko ito bitawan at humiga sa tabi niya.

Hinalikan niya ako sa noo. "Grabe ka... Ngayon nga lang tayo nagkakilala...."

Wanted!

Naka-paskil ang kanyang mukha sa dyaryo (Phil. Daily Inquirer) noong Sabado. Bahagi daw ng pwersa ng PNP na pinakalat bunga ng kaguluhan sa Bulacan.

Masyado siyang maamo para sa kanyang kanyang magulong propesyon. Hindi siya bagay dun.

Kaya ako’y nananawagan: kung sino man po ang nakakakilala sa mamang ito, ipabatid po ninyo sa akin kung paano siya makakadaupang palad. Ako’y kanyang nabighani sa unang tingin pa lang at nais kung makumpirma kung me batayan ang pintig ng aking puso.

Nais ko siyang alagaan, ilayo sa gulong kanyang kinasasadlakan. Igagapang, ipapangutang ang anumang kanyang gugustuhin.

Maging akin lamang siya.

Lollipop

Hapon na, masakit pa rin ang ulo ko. Matinding hang-over to. Pinaghalo ba naman kasi ang beer at vodka.

Yan ang mahirap pag pinuntirya mo si Chad. Kailangan lasing muna siya bago ka makaporma.

Kagabi, napapayag ko siyang samahan ako sa bahay. Di kasi natuloy ang sampa niya ng barko. Mga dalawang linggo pa daw.

Okay lang naman siya. Andami nga lang niyang katawagan at ka-text. Mga syota at nililigawang babae.

Maghahatinggabi, me tumawag na isa. Todo bola ang loko. Ako naman, mainit na sa kanya. Kaya habang ka-kwentuhan niya ang babae, bigla kong sinunggaban ang kanyang ari. Sinagpang.

Hindi na siya nakapalag (mukhang wala rin naman kasing balak). Ipinagpatuloy nya yung pambobola samantalang dinidilaan, kinkagat-kagat at sinusubo ko ang kanyang pototoy.

Minsan napapaigtad siya’t mapaungol, pero ewan kung napansin ng kausap niya.

Madaling patigasin ang titi ni Chad. Pero kagaya ng mga nakaraan, huwag ka nang mag-ambisyong madadala mo siya sa sukdulan at labasan.

Mababali na lang yata ang leeg ko sa katsutsupa, wala talagang epekto. Matigas lang siya, minsan pumipitlag na parang bumubwelo sa pagbulwak, pero hanggang doon lang. Me mali kaya sa ginagawa ko? Me style kaya akong dapat sundin? Sa kanya lang naman to nangyayari e.

Tanggap ko na rin kahit papano na ganito talaga siya kaya pag pagod na ko, tumitigil na lang ako.

At dahil okay lang naman din sa kanya na tigasan siya tapos lalambot na lang pag solb na ko, ginawa ko na lang lollipop ang titi niya.

Pag gising sa umaga kanina, subo. Konting harutan sa kama, dakma, subo. Bago kumain, habang me kausap na naman siya sa telepono, subo uli.

Ganun lang.

Paalam Na?!

Matagal-tagal na rin kaming di nagkikita ni Chad. Nasa training kasi kung saan-saan.

Medyo miss ko na nga siya.

Text ako: “Kmsta k na?”

Di nagtagal, me sagot: “E2 nasa clinic.”

“Ha? Bkit?”

“Medical ko. Alis na ko Sabado. Sa Greece ako sasampa.”

Aalis na siya? Parang kelan lang siya dumating a. Ilang beses lang kaming nagkita. Nagniig? Isa lang. Tapos, aalis na siya. Ganun lang?

“Pnta tayo Pasig mamya. Kunin natin naiwan ko gamit dun. Tapos punta sa inyo.”

Shet. Hindi pwede. Nasa bahay ang mga guwardiya sibil. Hindi pwede magdala ng lalaki.

Hindi rin pwedeng magmotel. Siguradong hindi siya papayag.

Nakngpating! Ano gagawin ko? Aalis na siya ….

Dian: "Mushroom"

Malungkot akong sumama sa blow-out ni Errol sa probinsiya. Nagkakalabuan kasi kami ng boyfriend ko.

“Wag kang mag-alala Kuya. Me ireregalo ako sa yo. Tara, daanan natin,” nakangising yaya ng mokong.

Ipinakilala niya sa akin si Dian, classmate nya noong high school. Medyo balingkinitan ang katawan, di-katangkaran, maganda ang ngiti at higit sa lahat, feeling pogi. Me confidence!

Kinabukasan pa ang handaan kaya nagpunta muna kami sa beach. Inuman galore at siyempre pa, videoke festival.

Masaya ang takbo ng pagtitipon. At dahil summer, isa-isang naghuhubaran ng damit ang mga kelots. Si Dian? Hmm. Mukhang masarap. Impis ang hinihimas-himas na tiyan. At tumitingin sa akin na nakakaloko. Tinabihan ko nga.

Dala na rin ng nainom, medyo naging maharot ang bayan. At sino pa ba naman ang haharutin ko kundi ang katabi ko? Konting yakap dito, hilig doon, himas doon... the works! Ang maganda, okay lang lahat ke Dian.

Maghahatinggabi na ng umuwi kami kina Errol. Nagkakagulo pa ang mga tao sa pagluluto at iba pang paghahanda.

Tinawag ako ni Errol. “Kuya, doon na lang kayo ni Dian sa kwarto ko. Mamaya na lang ako susunod. Tutulong muna ako dito sa labas.”

Napangiti ako. Ang galing talaga ng aking resident bugaw.

Wala akong nakitang pagtutol ke Dian sa sinambit ni Errol. Pagpasok namin sa kwarto, nahiga na kaagad siya.

Tumabi ako sa kanya. Nakiramdamdam.

Dedma. Kunyari tulog.

Konting panahon lang ang nakayanan kong palipasin. Niyakap ko siya.

Wala pa ring reaksyon. Ibig sabihin, pumapayag.

Ayokong magbago pa ang kanyang isip kaya dumapo na kaagad ang palad ko sa kanyang etits. Sinundan ng mga daliri ko ang hugis nito bago ko tuluyang ipasok ang mga ito sa loob ng kanyang briefs.

Sinimulan ko ng hubarin ang kanyang shorts nang bumulong siya. “ I-lock mo ang pinto“.

Tayo agad ako.

“Shit! Walang lock!” Mapupurnada pa yata ang gabi ko.

"Sige, ako na bahala“, cool niyang sabi.

Bumalikwas siya, inilagay ang unan sa paanan ng kama at hinawakan ng isang kamay niya ang pinto.

"Ayos a. Mainit din tong mamang to", bulong ko sa sarili.

Nakahain na ang lahat kaya ako na lang ang hinihintay. Lumuhod na ko sa tabi niya. Sinimulan ko siyang halikan sa tenga... sa leeg... sa dibdib... sa impis na tiyan.

"Syet, masarap siya!"

Shorts lang muna ang tinanggal ko. Habang naka briefs, kinagat-kagat ko ang umbok sa loob nito. Matigas. Talagang Matigas!

Maingay pa sa labas kaya natakot akong bigla na lang me pumasok. Kailangan kong magmadali.

Binaba ko ang kanyang huling saplot, at umigkas ang kanyang ari. Iba talaga pag bata pa. Parang bato pag tumigas.

Isinubo ko na agad ang kabuuan nito at mabilis na tsinupa.

“Wag kang magmadali. Di ka mauubusan. Maraming reserba yan”.

Tumingala ako at tiningnan ang kanyang mukha. Nakangiti si loko. At matindi ang hawak sa pinto!

Binalikan ko ang aking gawain. Mas mabagal ngayon ng konti. Ninamnam ko na rin lang ang sarap ng kanyang pagkatao.

Maya-maya pa, umuungol na siya ng konti.

Bigla ay hinawakan nya ang aking ulo at giniyahan ang kanyang mabilis na pagkadyot.

“Ang pinto! Ang pinto!”, sigaw ng utak ko habang nabibilaukan na ako sa tuwing aabot ng ngalangala ko ang kanyang titi.

Isang matinding hila’t kadyot at sumambulat ang kanyang binhi sa aking lalamunan. Pakiramdam ko nalulunod ako sa kanyang tamod. Sobrang dami! Sinubukan ko siyang itulak pero matindi ang hila niya sa ulo ko.

Pinilit ko na lang lunukin lahat para makahinga ng konti.

“Sabi ko naman sa yo marami e“, nakangiti nitong sabi habang sinusuot uli ang shorts.

“Tara, tulog na tayo”.

(Teka. Bakit nga pala mushroom ang tawag ko sa kanya? Kasi, ang titi ni Dian ang me pinakamalaking ulo na nakita at natikman ko. Kaya ang hirap isubo. Pero grabe ang sarap! Parang me jumbo lollipop na naglalaro sa bibig mo.)

Nasaan Si Mandaya?

Si Mandaya Moore ay kasapi ng aking konsehong pantas.

Tinitingala ko sya sa pedestal ng mga tala ng Shaparal. Isa syang inspirasyon, dahilan kung bakit ako naengganyong maglahad ng aking kwento sa mga pahinang ito.

Sinusundan ko ang kanyang buhay, nininilay ang mga karanasan. Sa kanya ako pumupulot ng mga batong aapakan ko sa pagtahak ng aking sariling landas.

Subalit biglang-bigla ...

NAWALA! NAGLAHO SI MANDAYA!

Walang paalam. Walang bakas...

Me nakita akong iniwan siyang mensahe kung saan. Tumigil na daw siya sa pagsusulat. Malas daw yata ito sa kanyang buhay pag-ibig.

Totoo ba ito?

Baka naman me dumukot sa kanya? Sino?

Si Kulot, para masolo siya? Si Jayson, dahil sa matinding selos? Sino?

Kung sino man ang me kinalaman sa kanyang paglaho, maawa na kayo. Palayain niyo na siya.

Mandaya ... kung nasaan ka man... magparamdam ka na.

Mark

Alam kong may mga paghahangad na nananatiling walang katuparan. May mga pangarap na malayong ipasok sa mundo ng katotohanan.

Tanggap ko na sa malayo ko lang nanaising makaniig si MarK. Sobrang layo na halos wala akong maaninag na mukha. Nakakatakot kasing sirain kung ano man ang meron kami ngayon.

Magkasabay kami sa gym kahapon. Nagkausap. Malakas ang kabog ng aking dibdib. Pero hindi halata. Sana.

“Sino mga kandidato mo sa eleksyon?”, tanong nya habang mahina lang ang padyak sa stationary bike.

“Si Chiz Escudero lang ang sigurado. Yung iba, pinag-iisipan ko pa.”

“Ikaw, ano party –list mo?”, ako naman ang nagtanong.

“Ano nga ba? Gabriela?”, seryoso niyang sagot?

“Ganun ba?”. Di ko alam kong tama bang ipagpatuloy ko ang takbo ng usapan.

“Ako, Ang Ladlad”. Wala siyang reaksyon, maliban sa isang impit na ngiti.

Chad: Marino

Dalawang araw na ang nakakalipas, pero masakit pa rin … doon.

Si Chad ay isang maglalayag. Taunan kung siya’y mawala. Napupunta sa malalayong lugar, napapadpad sa iba’t ibang daungan.

Mga tatlong beses na rin siyang napapalaot mula ng magsimula ang aming kakaibang ugnayan. At nitong huli, napapansin kong medyo nagbabago na rin, kahit papano, ang kanyang pananaw.

Di kagaya noong una ko siyang ginapang ...

Lasing siya noon. Nakahilatang grasya sa aking kama. Sino ba naman ako para tumanggi? Pero sa totoo lang, nakakatakot. Wala ng mas barako pa sa kanya. Siya ang tipong pag binangga mo sa basketball, bugbog sarado ang aabutin mo. Pasimple pa yun.

Pero marupok akong tunay. Mahirap kalabanin ang nag-uumalpas na libog. At mula pa sa simula, para sa akin, mas barako, mas masarap.

Wala akong masyadong pasakalye nung gabing yun. Dahil alam kong tunay siyang lalaki, batid kong wala akong aasahang pa-romantic effect na me halikan at bolahan. Baka nga mabigwasan pa ako!

Kaya iisa lang ang itinatak kong ang misyon - ang matikman ang kanyang ari.

At swerte, di naman ako nabigo. Mula sa pagdukot hanggang sa pagsubo ko ng kanyang titi, wala akong narinig. Kahit nung tinanggal ko ng tuluyan ang lahat ng kanyang suot para lalo ko siyang magalugad.

Medyo hindi masyadong maganda ang kanyang mga itlog. Malalaki pero lawlaw. Siguro, laspag sa kagagamit ng mga bayarang diwata sa mga pantalan.

Pero wala akong reklamo sa kanyang tarugo. Me kahabaan ito at mabilog. At matigas! Ibig sabihin, nararamdaman din niya ang sarap ng ginagawa ko.

Matagal na nilaro ng kamay ko’t labi ang kanyang sandata – sa puno, sa gilid, sa itlog, pero di ko maramdaman ang paglapit ng kanyang sukdulan.

“Hindi lalabasan yan. Sa babae lang yan sumasabog”, pabulong niyang sagot sa nababasa niyang tanong sa mukha ko.

Insulto kung tutuusin sa akin yun. Ako kasi ang taong masaya na kapag labasan ang partner. Kahit hindi na ako.

Pero sumasakit na ang panga ko, wala pa rin. Pinalipas ko pa ilang pagpipilit, hanggang sa tuluyan na akong sumuko.

“Upuan ko na lang kaya ‘to?”, pahayag kong me bahagyang pagkayamot.

“Ginagawa mo ba yun? Ganun ka na nga ba talaga?” Alam kong marami pa siyang tanong pero pinaramdam kong wala aking balak magpaliwanag. Tumayo ako’t humagilap ng condom.

Masakit ang magpasok ng bagay sa butas na hindi itinadhana dito, pero pagtagal, me sarap na rin itong taglay. Kapag nasa sukdulan ka ng libog, nagmamanhid ka rin sa hapdi, at ang mararamdaman mo na lang ang ay mga sari-saring sensasyon ng pagniniig.

Kinabayo ko sya habang siya’y nakahilata lang. Paminsan-minsan, lumalaban siya ng kadyot.

Pero me dagdag siyang pasakit sa akin.

Sa tuwing mapapalapit ang katawan ko sa mukha niya, babalikwas sya’t kakagatin ang aking braso. Malakas na kagat. Gigil na ngasab. Parang galit sa paglagpas ko sa linya ng aming pagkakaibigan.

Pero wala akong balak intindihin pa ang anumang nasa isip niya. Di ko maipaliwanag pero aaminin ko, nakadagdag ang kanyang pagkagat sa sarap na nararamdaman ko. Sabagay, nakainom ako. Kaya siguro di ko masyado ininda ang sakit na di ko na nawari kung saan nanggagaling. Ang pinakamahalaga sa akin sa oras na yun ang aming pag-iisa.

At kagaya ng tinuran niya, di yata talaga siya lalabasan. At hindi ko na rin kaya pang magtagal.

Nagpasya akong laruin na lang ang sarili ko at ako na lang ang magpalabas.

Balot ng tinanggal kong damit ko, iniluwa ng titi ko ang lahat ng naipon kong tamod. Lahat.

Medyo napahiya ako sa nangyari pero walang akong magawa. Di na talaga kaya ng katawan ko ang dagdag pang ulos at kagat.

Pagkalas ko sa kanya, tayong-tayong pa rin ang kanyang sandata. Tinanggalan ko ito ng balot at pinilit salsalin.

“Hayaan mo na ‘yan. Lalambot din yan mag-isa”. Di ko alam kung me halo bang inis ang kanyang tinuran. Pero di ko na rin alintana. Pagod na rin ako’t handa ng matulog.

* *

Halos replay ng nauna ang mga sumunod naming pagniniig. Nauulit ang bawat detalye.

Me naiba lang ng kaunti nung isang gabi. Una, wala na akong kagat sa braso – kagat na dating nag-iiwan ng pagkalamog na ilang linggo bago mabura. Pangalawa, me pasakalye na kami. Nahahalikan ko na siya sa labi at napapaigtad na rin siya kapag hinahalikan at dinidilaan ko ang kanyang buong katawan.

At higit sa lahat, me kung ano siyang isiniksik na dumagdag sa taba ng kanyang malaki ng titi. Hindi bulitas. Parang malaking kapsula.

“Yung hawakan yan ng toothbrush. Kinortehan namin at ipinasok diyan. Lahat kami sa barko me ganyan. Alam mo na, walang magawa sa laot. At para na rin mas masarapan ang mga foreigner na babae”.

Haay. Sabagay, di ko rin naman sigurado kung paano ko siya tatanggapin. Di ko ikakailang masarap siya nung ginagamit ko.

Yun nga lang, naramdaman ko ang hapdi pagkatapos ng lahat. Hanggang ngayon. Ang problema, sabi niya, dito siya sa bahay matutulog mamya.

Beejay

Akala ko namamalikmata ako --- andun sya sa kabilang gilid ng Buendia, patawid papuntang 7-11. Kelan ko nga ba siya huling nakita? Nakaniig? Matagal-tagal na nga rin yata. Ang natatandaan ko, itinatwa niyang kilala niya ako ng huli akong tumawag.

Gusto ko sanang sumigaw at tawagin ang kanyang pansin, pero sakay ako ng company car; masisira ang poise ko. At nakakahiya sa driver.

Kaya hinayaan ko lang siyang dumaan sa harap ng kotse. Inihatid siya ng aking tanaw hanggang sa kami ay umusad na rin. Matagal ko rin siyang nasipat ... at sigurado ako, me nagbago sa kanya. Malaking pagbabago.

Ang unang pagkikita:

Wala kaming magawa ng kaibigan ko ng araw na yun. Etong isa, malakas ang tripping. Meron daw videoke sa me bandang dulo ng mall. Kantahan ko daw siya.

Di ko balak magkalat sa harap ng sandamakmak na tao, pero parang trip ko lang din matawa. Kaya pumunta kami. At tulad ng inaasahan, naghari ang mga jologs sa maliit na pwestong yaon. At super riot ang scene! Bugbog sarado ang mga tono, naglabo-labo ang mga pronunciation.

Pero mula sa kung saan, umakyat siya sa payak na entablado. Dahan-dahang pumailanlang ang boses nya. Naiiba siya sa mga nagtangka. Matino ang bagsak ng mga nota, malinis ang labas ng mga salita. At higit sa lahat, guwapo. Bata. Matapang ang mukha. Astig kumbaga.

Lumabas agad siya ng videoke corner pagkatapos kumanta. Ewan ko, pero bigla na lang naming napagpasyahang sundan siya.

Stalker ang labas namin, pero bahala na. Sunod kami. Pag lumingon, sabay tago. Alam namin, napapansin na niya kami.

At dahil dalawa kami, malakas ang loob naming mangulit. Kaya ng magpang-abot, ayun nagpakilala na kami. Bahala ng magkagulo kung magalit.

Pero, nabigla kami. Ok lang sa kanya. Niyaya naming siyang mag-coffee. Pumayag din! At marami pa kaming ikinabigla – kagagradweyt nya lang sa isang sosyal na unibersidad; inglesero, at ang inorder, gatas!

* * *

First time ko na maghangad ng isang sosyal na Ilakan. Actually, naiinsecure ako makisama sa mga ganun. Poor lang kasi ako. Pero sige lang ikako. Try lang naman.

Pero di naman ako nahirapan. Pagkatapos ng ilang dinner date at nood-sine, nayaya ko rin siyang matulog sa bahay.

At tulad ng inaasahan, naganap ang dapat lang maganap. Sa simula’y aayaw-ayaw siya, pero kapagdaka’y pinayagan din nya akong magtagumpay.

“What the hell are you doing?”, ratsada niya nung sinimulan ko siyang halikan, sabay dakma sa kanyang etits.

“Wala lang”, sagot ko habang tuloy sa paggalugad ang aking labi at kamay sa kanyang kabuuan. “I just wanna make you feel happy tonight.”

“I have never done this before”, sabi nya, pero wala ng pagtutol.

Hindi siya kalakihan. Pero naiiba ang kanyang ari. Nakakurbada ito palabas. Parang bali. Pero kagaya ng lahat, masarap siya.

Kontento na sana akong malasahan lang ang kanyang tamod. Pero na shock ako sa nangyari noong Round 2.

“You have condoms?”

“Ako pa, eveready”, banat ko sabay abot sa nakahanda ng condom.

“Turn around”, utos niya. Nye! Ito ba ang virgin?

Alangan namang magreklamo pa ko. Sinunod ko ang utos at tinanggap ang lahat ng ulos. Masarap. Tama lang ang laki at nakatulong din ang porma ng kanyang ari. Nakaluhod lang siya ng maluwalhati habang todo kadyot. Batid ko, masaya siya sa kanyang ginagawa.

* * *

Maraming beses pang naulit ang aming pagniniig. Nakikitira lang kasi siya sa kanyang mga auntie kaya malaya siyang nakakalayas. Madalas siyang matulog sa bahay. At everytime na magsimula akong gapangin siya, aayaw-ayaw muna siya.

Straight daw kasi siya.

Dun ako nagulat habang tinitingnan ko siya kahapon. Sigurado ako. Iba siyang maglakad. Dalagang-dalaga.

Ilakan # 2: Oyo: Ang Simula

Nakalimutan kong i-silent ang phone ko kagabi kaya napabalikwas ako sa malakas na tunog nito.

“Halu. Kumusta na? Hindi mo na ako pinapansin a”, bungad niya.

Mabigat pa ang aking mga mata. Sinilip ko ang wall clock. Ala una y media ng umaga.

“Babes. Ba’t gising ka pa?”, excited din akong makipag-usap sa kanya.

“ Medyo pagod kasi sa trabaho. Namamanhid pa nga mga kamay ko. Siyanga pala. Baka makapunta ako diyan next month”. Tuluyan na akong nagising.

* * *

Si Oyo ang pinakamatagal kong nakarelasyon, so far. Pero on and off. Actually, maraming panahon in between na halos walang contact. Sa probinsya kasi sya nakatira – kasama ng kanyang misis at mga anak.

Pero every time na may panahon o pagkakataong magkita, parang walang nagbago. Kami pa rin.

Nakilala ko sya ng minsang napadpad dito sa siyudad para magtrabaho. Kasali siya sa church choir. Unang kita ko pa lang, bagsak na ako. Sino ba naman ang di mabibighani sa kanya – long-hair, matipuno, magaling kumanta at sumayaw, at higit sa lahat, matinong kausap.

Todo ligaw ang ginawa ko sa kanya. Text. Tawag. Pakain. Painom. Pabaon. Lahat!

Matagal bago ko siya napapayag sumamang gumimik. At matulog sa bahay. Yun nga lang nung magkaroon siya ng oras, me sumama namang katrabaho. Sagabal!

Pero sa tindi ng aking pagnanasa, wala akong balak iatras ang aking balak. Matagal din akong nagtiis.

Halos hindi ko namamalayan ang paglipas ng oras noon. Pano, masaya ako. Kaya hinayaan ko silang uminom ng uminom.

Hatinggabi na ng sumuko sila. Bagsak lahat sa kama. Magkakatabi kaming tatlo. Si Oyo, nasa gitna.

Sinigurado kong tulog na silang pareho bago ko sinimulan ang ritwal. Dumikit ako ng konti kay Oyo. Kunyari wala sa sariling napayakap.

Bumukas ng konti ang kanyang mata…Pumikit uli. Alam ko, pumapayag siya.

Di ko na pinatagal. Idinantay ko ang aking palad sa kanyang bukol. Uminat sya ng konti. Gumapang ang aking kamay, papasok sa shorts… sa briefs. Nagsisimula ng tumigas ang kanyang alaga. Malaki.

Pinisil niya ang aking kamay. Inginuso ang katabing katrabaho.

“ Hayaan mo siya”, pabulong kong sagot. Ang lagay e, ngayon pa ako aatras.

Hinila ko ng konti ang kanyang katawan para tumagilid siya at humarap sa akin. Ibinaba ko ng konti ang kanyang shorts para mailabas ang kanyang matigas nang ari.

Ginalugad ng palad ko ang palibot ng kanyang titi. Walang bulbol masyado. Ginugupitan nya?

Bahagyang kumilos ang kasama niya. Pero wala na ko sa sarili. Wala ng makakapigil sa pagsubo ko sa kanyang katigasan. Dahan-dahan. Ninamnam ko ang init nito mulo ulo … hanggang sa puno. Dun ko napansin ang maliit na bukol sa gilid.

“Ano to?,” impit kong tanong.

“ Bulitas”.

Iba ang feeling ng bawal na sex. Bawal dahil me katabing pwedeng manood, at bawal dahil me asawa siya.

Pero laging me paraan pag gusto. Dahan-dahan ang ginawa kong pagtsupa para di masyadong umuga ang kama. Siya, pigil ang mga ungol. Kontrolado ang kadyot.

Pero di ko rin siya napigilan. “Shit!”, bulalas niya pagsabog ng kanyang katas.

Natuwa ako. Nasiyahan siya sa ginawa ko.

Bilang pasasalamat, nilunok ko lahat.

Ilakan # 1: Lance ... Ang Pagkikita

Nagkita na kami uli ni Lance.

Maaga pa siyang nag-text kanina. “Kuya, punta me dyan sa yo. Asan ka?”

“Nasa bhay lang,” excited kong sagot. Hmm. Matagal-tagal ko rin siyang di nasisilayan.

“D2 na ko sa labas,” text nya pagkalipas ng ilang oras. Nye! Akala ko sa gabi pa siya darating.

No choice. Labas ako. Andun sya, medyo umitim lalo.. me tiyan ng konti. Di bagay sa maliit niyang pangangatawan. Pero gwapo pa rin.

“Konsehal!”, nakangiting sabi ko -- sabay survey sa buong kapaligiran. Di nya kasama ang asungot niyang misis! Hmm…

Napangiti lang siya.

Umaatikabong kwentuhan ang sumunod. Siyempre, di papipigil sa pag-tsansing ang Petra. Palihim na yakap dito, haplos dun, yakap uli.

“Kuya, pahiram naman ng konting pamasahe. Nahihiya akong humingi ke Mommy”.

Nabigla ako. Wala sa budget ang usapang ito.

“Sige na”, sabay hawak sa aking bewang habang siya’y nasa me likod ko.

Nasa bahay kami. Andaming magiging saksi. Kaya iwas ako kunyari.

“Sige na.…”.

Ewan ko. Pero mahina talaga ako pag nilalambing.

“Talaga to. Alam namang mahirap ang buhay ngayon. Magkano ba yun?”

Nagpaalam agad siya pagkabigay ko ng kanyang hinihingi. Tama .. hingi. Hiram lang ang usapan pero alam kong di na babalik sa akin yun. Ang nakakainis, walang kapalit! Tinakam lang ako! Papano naman ako makakapaglandi e tanghaling tapat? Gising ang buong barangay!

“Kita na lang tayo pag-uwi mo sa atin”, makahulugan niyang turan habang sinasarado ko ang gate.

Mas lalo namang di na ako makakaporma pag doon.

Bwisit…

Ilakan # 2: Oyo

Matagal-tagal na rin akong allergic sa Valentine's Day. Me mga binubuhay kasi syang mahahapding alaala. Tungkol ke Oyo -- isang Ilakang nagbigay sa akin ng magkakasalungat na damdamin. Siya yata sa lahat, ang minahal ko ng todo. Kaya nagpakatanga ako ng maraming beses.

Dalawang araw, bago mag Valentine's Day, nahuli ko siyang me kasamang babae. Sumabog ang dibdib ko. Nagunaw ang mundo ko. Nagkulong, nagtago at umiwas ako sa kanya.

Pero sa mismong araw ng mga puso, dumating siya sa bahay. Nanunuyo. Nangangako. Di ko mapanindigan ang tampo.

Ang madamdaming sulat na ito naging bunga ...

Babes,

When I saw you yesterday, I wanted to cry. I couldn’t believe my eyes – couldn’t believe that you would show up. I know that my silence would get you worried, but I didn’t think that you’d care enough. Deep inside me I was hoping you’d fulfill your commitment to see me, but I was readying myself to the reality that it was too much to ask of you.

But you surprised me. Now I can’t help but be convinced that you do care for me, that you do love me.

I’m sorry for doubting you. But since Sunday, I’ve really been miserable. Much as I would like to rein myself from being carried away by jealousy, there was just no way I couldn’t. It really pained me to realize that you were with somebody else. I refrained from counting the hours, but they simply haunted me. Every minute you were with her was like a thorn piercing my wounded emotions.

I tried putting some sense to my feelings. I tried telling myself that it’s just supposed to be alright for a man like you to fall for the invitations of women. I tried convincing myself that I have no right to interfere in the affairs you decide to get into. I tell you, if it were the rational me I was talking to, I would surely have understood you.

But I was never rational since I loved you. My mind has always told me that it’s impossible for you to love me. But my heart sees you could. My mind tells me not to totally fall for you because it’s definite that I’ll just get hurt. But my heart takes your word that you are unlike most men, that you could see and feel love despite the physical barriers.

Many would say I’m a fool to insist that you could make me be a part of your life. But how am I supposed to appreciate the things that you did for me? How am I to weigh the happiness you’ve brought me? For sure, you wouldn’t have shown love if you think I’m not worth a spot in your heart.

That’s why you really can’t blame me for feeling so hurt. I was simply acting based on the foundations we’ve laid. You treated me like you loved me. I reacted to the recent events like I loved you.

I fear losing you, Babes. You have given me so much hope that there is indeed some future to this relationship. You already made a big impact into my life, that without you, my life would be void. You have cared for me in ways only a real lover is capable of giving.

I wish I could be more understanding of your needs, particularly those I could not provide for. But I’m really sorry I can’t. The pain of frustration simply kills me. I don’t understand such selfishness too, but that’s probably how any person who loves someone would feel given the situation.

Jealousy, I know, can blind a person. But it could also reveal just how much a person means. My deep pain shows my deep love for you.

Thank you for giving me this new hope for our love. Thanks for choosing to keep me. I know we’ll face many difficulties ahead, as you try to regain the strength and composure you once had. Babes, I swear I’ll be by your side in these trying times. I know that in the end, our love will see us through.

I love you.


Petra

(May Karugtong)

Burrito # 1: Dice; Ang Text

“Sir, dis is my new numbr. Pa-massage ka nman sa kin. Andito na po kami ngayon sa Timog …(address). – Dice”

Natanggap ko ito kagabi.

Teka, kagagaling ko lang ko lang dun ah.

Ibig sabihin, standard text lang pala ang pinapadala nya sa akin dati? To whom it may concern? Akala ko …

Hay, isa nga lang pala talaga akong kliyente. Asa pa.